顿刻[ dùn kè ]
⒈ 暂时。英temporarily;
⒉ 顿时。英immediately;
⒈ 时间短暂。
引闻一多 《红烛·花儿开过了》:“况且永继的荣华,顿刻的凋落--两两相形,又算得了些什么?”